„Tydzień przeciwdziałania przemocy rówieśniczej i budowania relacji”
Treść
W dniach 28 września – 2 października 2026 r. nasza szkoła brała udział w ogólnopolskiej inicjatywie Ministerstwa Edukacji Narodowej – „Tydzień przeciwdziałania przemocy rówieśniczej i budowania relacji”. Był to czas rozmów, refleksji i wspólnych działań poświęconych rozwijaniu komunikacji empatycznej w relacjach między uczniami. Podczas tego tygodnia na godzinach wychowawczych rozmawialiśmy o tym, jak rozmawiać z sobą bez agresji i przemocy, jak reagować na przemoc i niewłaściwe zachowania, jak wspierać innych oraz jak tworzyć dobre i wartościowe relacje z rówieśnikami. Wierzymy, że słowa mają moc i mogą budować mosty albo mury. Każdego dnia widzimy, jak bardzo sposób komunikowania się wpływa na relacje, samopoczucie i poczucie bezpieczeństwa – zarówno u dzieci, młodzieży, jak i dorosłych. Za przykładem Marshalla Rosenberga, twórcy „Porozumienia bez Przemocy” w debacie szkolnej, w której wzięli udział przedstawiciele klas 5 - 8 rozmawiali o plusach i minusach komunikacji językiem żyrafy i językiem szakala. Język żyrafy to język empatii i serca. Bez ocen, krzywdzących etykiet i uogólnień. To mówienie o swoich uczuciach i potrzebach oraz uważne słuchanie drugiej osoby. Zamiast krytyki – zaproszenie do rozmowy i współpracy. Język szakala to język osądów, pretensji i konfliktu. Często pojawia się wtedy, gdy jesteśmy zmęczeni, sfrustrowani lub bezradni. Choć bywa impulsywną reakcją, może ranić i oddalać od siebie ludzi. W wyniku konstruktywnej dyskusji uczestnicy debaty sformułowali następujące wnioski: empatyczna komunikacja wymaga uważności i ćwiczenia, ale pomaga budować relacje oparte na zrozumieniu, szacunku i bezpieczeństwie. Wspólnie budujemy szkołę, w której każdy uczeń czuje się akceptowany, zauważony i bezpieczny. Uczniowie klas 1 - 4 przedstawili komunikację empatyczną w formie plastycznej. Efektem końcowym była nie tylko piękna, kolorowa wystawa na szkolnym korytarzu, ale przede wszystkim lekcja wrażliwości, która zostaje w sercach dzieci na zawsze. Prace te przypominają całej społeczności szkolnej – w tym starszym uczniom i dorosłym – że dobre słowo i chęć zrozumienia drugiego człowieka mają ogromną moc.
